Οι χρόνιες και συχνές κεφαλαλγίες αποτελούν ένα αρκετά κοινό προβλήμα υγείας, το οποίο μπορεί να επηράζει έντονα και με αρνητικό τρόπο την ποιότητα ζωής των πασχόντων. Ωστόσο, σε μεγάλο βαθμό παραμένει υποτιμημένο, τόσο από τον ιατρικό κόσμο, από το κοινωνικό, επαγγελματικό και οικογενειακό περιβάλλον των πασχόντων, αλλά όχι σπάνια και από τους ίδιους τους πάσχοντες

Ανάμεσα σε όλα τα πιθανά συμπτώματα, οι κεφαλαλγίες είναι το συχνότερο σύμπτωμα για το οποίο μπορεί κάποιος να ζητήσει τη συμβουλή γιατρού. Παγκοσμίως, ένας στους δύο ανθρώπους θα έχει την εμπειρία ενός επεισοδίου κεφαλαλγίας μέσα στον τελευταίο χρόνο. 

Ειδικά όμως όταν είναι συχνές, οι κεφαλαλγίες μπορεί να γίνουν πραγματικά βασανιστικές, επηρεάζοντας αρνητικά την προσωπική, οικογενειακή, κοινωνική και επαγγελματική ζωή του πάσχοντα. Με κυριότερο εκπρόσωπο τη χρόνια ημικρανία, η οποία χαρακτηρίζεται από κρίσεις μεγάλης έντασης που αναγκάζουν τον ασθενή συχνά να λαμβάνει μεγάλες ποσότητες αναλγητικών, οι συχνές κεφαλαλγίες μπορεί να οδηγούν σε ανάγκη για περιορισμό των δραστηριοτήτων του πάσχοντα κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, αλλά και σε μια “φοβική” συμπεριφορά, καθώς το άγχος και η ανησυχία για το πότε και υπό ποιες συνθήκες θα έρθει μια επόμενη κρίση συχνά οδηγούν τους πάσχοντες να αναβάλουν ή και ματαιώνουν κοινωνικές, επαγγελματικές και οικογενειακές δραστηριότητες. Έτσι, τελικά οι πάσχοντες από χρόνια και συχνή κεφαλαλγία τελικά υφίστανται μια χρόνια σημαντική λειτουργική και συναισθηματική αναπηρία, που καταρρακώνει την ποιότητα ζωής τους. Ο αριθμός των ανθρώπων με εξαιρετικά συχνές κεφαλαλγίες είναι  πραγματικά μεγάλος, καθώς έχει επιστημονικά τεκμηριωθεί πως ένα ποστοστό μεταξύ 2-4% των ενηλίκων παγκοσμίως  παρουσιάζουν κεφαλαλγίες για περισσότερες από 15 από τις 30 μέρες κάθε μήνα, κάτι που σημαίνει πως εξαιρετικά συχνές κεφαλαλγίες μπορεί να παρουσιάζουν από 220.000 ως 440.000 Έλληνες πολίτες

Πέρα από τον συχνό ή και καθημερινό πόνο που τους ταλαιπωρεί, οι άνθρωποι που πάσχουν από συχνές κεφαλαλγίες, τις περισσότερες φορές επίσης ταλαιπωρούνται από έλλειψη κατανόησης από τον επαγγελματικό, κοινωνικό και ακόμη και οικογενειακό τους περίγυρο: Δεν θεωρείται πως υποφέρουν από μια ασθένεια, αλλά συχνά θεωρούνται ως “υπερβολικοί”, “υπεύθυνοι για την κατάσταση τους”, “αδύναμοι να την αντιμετωπίσουν ή να την αντέξουν”, “φυγόπονοι”. Ως δε αιτία της συχνής κεφαλαλγίας, η οποία στην πραγματικότητα συνήθως είναι η ημικρανία, μια οργανική και κληρονομική πάθηση του εγκεφάλου, συχνά αλλά λαθεμένα θεωρείται η “υπερευαισθησία τους” ή και ψυχικοί παράγοντες, όπως το άγχος. 

Ωστόσο, ούτε ο ιατρικός κόσμος αξιολογεί το πρόβλημα της χρόνιας και συχνής κεφαλαλγίας όπως πρέπει. Διεθνώς, τα στοιχεία δείχνουν πως οι άνθρωποι με χρόνιες και συχνές κεφαλαλγίες πολύ συχνά υπο- διαγιγνώσκονται, δηλαδή δεν γίνεται σωστή διάγνωση στην πάθηση τους και υπο-θεραπεύονται, δηλαδή δεν τους προσφέρονται οι κατάλληλες θεραπευτικές επιλογές. Αυτό θα ήταν αναμενόμενο ίσως τις προηγούμενες δεκαετίες, όταν δεν υπήρχαν ιατρικές λύσεις για το πρόβλημα αυτό, αλλά είναι ανεπίτρεπτο σήμερα να ακούγεται από το στόμα ενός γιατρού “δεν γίνεται τίποτα, θα μάθεις να ζεις με αυτό, θα περάσει με τα χρόνια”. Η ιατρική σήμερα οφείλει να ανακουφίσει, όσο είναι εφικτό, κάθε είδους πόνο. Έτσι, όπως κανείς δεν διανοείται πως θα αφεθεί χωρίς αναλγητική θεραπεία ένας άνθρωπος μετά από εξαγωγή δοντιού ή χειρουργική επέμβαση, έτσι δεν θα έπρεπε να εννοείται πως θα αφεθεί χωρίς επαρκή αναλγητική θεραπεία ένας άνθρωπος με κρίση κεφαλαλγίας ή ημικρανίας. Ωστόσο, η μη επαρκής θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με χρόνια κεφαλαλγία δεν είναι ευθύνη μόνο των γιατρών. Συχνά το οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και οι ίδιοι οι πάσχοντες, επηρασμένοι από το κοινωνικό στερεότυπο που δεν θεωρεί μια κεφαλαλγία “επαρκή” λόγο να λάβει κανείς θεραπευτική αγωγή είναι αρνητικοί σε μια τέτοια προοπτική, προτιμώντας ουσιάστικά το χρόνιο πόνο, από τη θεραπευτική βοήθεια. Το φαινόμενο αυτό στις κεφαλαλγίες παρατηρείται πολύ συχνότερα από ότι σε άλλα σύνδρομα χρόνιου πόνου: Λίγοι ασθενείς με χρόνια αρθρίτιδα θα αρνηθούν μια μακροχρόνια αναλγητική θεραπεία ή θα αντιδράσει το περιβάλλον τους σε μια τέτοια προοπτική, ίσως γιατί η αρθρίτιδα είναι αυτονότητο πως είναι μια “οργανική” νόσος, ενώ, αντίστροφά, αυτό θα συμβεί συχνά σε ασθενείς με χρόνια κι συχνή ημικρανία, η οποία είναι όμως μια εξίσου οργανική πάθηση, και ενδεχομένως σε αρκετές περιπτώσεις πιο επώδυνη.

Η λύση στο πρόβλημα πρέπει να ξεκινήσει με την σωστή ενημέρωση. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Κεφαλαλγίας μαζί με οργανώσεις ασθενών έχουν ξεκινήσει μια καμπάνια ενημέρωσης κοινού, ιατρών και πολιτικών. Στην Ελλάδα, η Ελληνική Εταιρία Κεφαλαλγίας σε συνεργασία με το ελληνικού φορείς ασθενών με κεφαλαλγίες επίσης διενεργεί, με όσα μέσα έχει εθνική καμπάνια ενημέρωσης. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: Μόνο αν αναγνωριστεί η χρόνια και συχνή κεφαλαλγία από όλους (ασθενείς, ιατρούς, πολιτεία) ως αυτό ακριβώς που είναι, μια χρόνια οργανική ασθένεια που καταρρακώνει την ποιότητα ζωής και απαιτεί ιατρική φροντίδα και θεραπεία, θα μπορέσουν οι χιλιάδες άνθρωποι που πάσχουν από αυτήν να κάνουν βήματα προς τη λύση του προβλήματος τους