Η ενότητα αυτή φιλοξενεί τις δικές σας προσωπικές ιστορίες, καθώς και απαντήσεις σε δικές σας ερωτήσεις και δικά σας σχόλια πάνω στην ημικρανία

Ενημερωθείτε για την ημικρανία στις σχετικές σελίδες του Headaches.gr

 

ΒΡ, 58 ετών, Π. Φάληρο.

Λέγομαι Β.Ρ. Οι ημικρανίες μου ξεκίνησαν όταν ήμουν 12 χρονών και μόνο όταν ερχόταν η ημερομηνία που θα είχα περίοδο. Το ανεχόμουν για μια φορά το μήνα και δεν το έψαξα. Στη συνέχεια έγιναν περισσότερες είτε όταν είχα στρες για τα μαθήματά μου, είτε για συναισθηματικούς λόγους ή ακόμη και με κάποιες τροφές. Μπήκα σε νοσοκομείο και βγήκα με διάγνωση "κεφαλαλγίας νευρικής φύσης". Μου έδωσαν διάφορα παυσίπονα τα οποία με έκαναν νομίζω να έχω περισσότερους πονοκεφάλους.

Στην πορεία της ζωής μου, μου συνέβη ένα άσχημο γεγονός. Ο θάνατος του πατέρα μου. Αυτό συντέλεσε να πέσω σε κατάθλιψη και πολλές ημικρανίες για αρκετά χρόνια. Έπαιρνα αντικαταθλιπτικά τα οποία με κρατούσαν σε κάποια μικρή ισορροπία. Το αντικαταθλιπτικό που έπαιρνα το απέσυραν από την αγορά και πανικοβλήθηκα. Οι ημικρανίες έγιναν καθημερινές. Δεν μπορούσα να ζω έτσι, δεν ήθελα να ζω. Με παρότρυνση του οικογενειακού μου γιατρού να πάω σε κάποιο κέντρο κεφαλαλγίας το αποφάσισα. Οι ημικρανίες είχαν γίνει καθημερινές, μέρα και νύχτα.

Μπήκα στο Internet απελπισμένη, φοβισμένη και χωρίς διάθεση για ζωή, να βρω οτιδήποτε, σαν μια τελευταία προσπάθεια μήπως γίνει κάτι. Τελικά, αποφάσισα να πάω σε ένα κέντρο κεφαλαλγίας. Ξεκινήσαμε μαζί εδώ και ένα χρόνο τώρα που σας γράφω.Δοκιμάσαμε κάποιες θεραπείες που θα ταίριαζαν στη δική μου περίπτωση και βρίσκοντας την κατάλληλη για μένα, με αυτήν είμαι καλά, έχω μέσο όρο μια φορά την εβδομάδα πονοκέφαλο, ψυχολογικά είμαι αρκετά καλά, κάνοντας βέβαια αρκετή δουλειά και με τον εαυτό μου.

Κρίνοντας από τον εαυτό μου, θα σας πρότεινα σε όλους που έχουν παρόμοια προβλήματα να πάνε σε γιατρό, υπάρχει λύση για καλύτερη ζωή με λιγότερο πονοκέφαλο και ζωή με ποιότητα


 

ΜΚ, 47 ετών, Πειραιάς

Από τα 20 μου χρόνια το πρόβλημά μου ήταν οι πονοκέφαλοι. 'Aρχισαν ως πόνοι που μπορούσα να αντέξω, με κάποια παυσίπονα. Ωστόσο, όσο περνούσε ο καιρός η ένταση του πόνου αυξανόταν όπως επίσης και η διάρκεια. Θυμάμαι μόνο φαρμακα και δυνατούς πόνους, κρίσεις ημικρανίας. Τα χρόνια πέρναγαν και η κατάσταση απλώς χειροτέρευε. Έκανα αρκετές προσπάθειες με γιατρούς που μου χορηγούσαν αγωγές, αλλά και δοκίμασα την ομοιοπαθητική, χωρίς να δω την αναμενόμενη βελτίωση.

Οι κρίσεις ημικρανίας είχαν γίνει πολλές. Το πρωί ξυπνούσα και η πρώτη μου σκέψη ήταν αν πονάει το κεφάλι μου. Ψάχνοντας μια λύση, μια προσέγγιση για τις ημικρανίες, γνώρισα εδώ και έναν χρόνο περίπου τον γιατρό μου. Θέλω λοιπόν να κοινoποιήσω σε όλους ότι η Ελληνική Εταιρεία Κεφαλαλγίας διαθέτει πλέον όπλα για να βοηθήσει όλους όσους υποφέρουν από ημικρανίες.

Εγώ μπορώ να πω ότι η ζωή μου βελτιώθηκε ιδιαίτερα. Οι προσπάθειες μου να ψάξω να βρω μια λύση απέδωσαν.


 

AA, 58 ετών, Σέρρες

Εδώ και πολλά χρόνια είχα έντονους πονοκεφάλους στο μισό του κεφαλιού, πότε από την αριστερή μεριά και πότε από τη δεξιά, πίσω από το μάτι και στον κρόταφο και μερικές φορές στο πίσω μέρος του κεφαλιού και συχνά στον αυχένα. Τα ίδια συμπτώματα είχα αρκετές φορές μετά από μια βραδινή έξοδο, αν είχα καταναλώσει αλκοόλ και κυρίως κόκκινο κρασί ή από έντονη κούραση και από αϋπνίες, καθώς και από την αλλαγή του καιρού. 

Επειδή ασχολούμαι με τα οικιακά και είμαι μητέρα 3 παιδιών, η κούραση μου πολλές φορές ήταν καθοριστικός παράγοντας στην εμφάνιση ημικρανιών. Αυτοί οι πονοκέφαλοί μου διαρκούσαν 2 με 3 μέρες με εντονότερα τα συμπτώματα κυρίως τις πρώτες ώρες. Για να ηρεμήσω από τον πόνο τις περισσότερες  φορές κλεινόμουν σε ένα δωμάτιο χωρίς φως γιατί οι ήχοι, το φως και οι οσμές δυσχέραιναν την κατάσταση.

Στα πρώτα χρόνια η χρήση παυσίπονων συνήθως είχε αποτέλεσμα. Αλλά με τον καιρό τα διάφορα παυσίπονα φάρμακα άρχισαν να μην έχουν αποτέλεσμα και αναγκαζόμουν να παίρνω διαρκώς περισσότερα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είχα καλύτερο αποτέλεσμα.

Ο γιατρός μου, μου σύστησε μια σειρά από εξετάσεις για την επίλυση του προβλήματός μου. Μετά τις εξετάσεις ακολούθησα μια προφυλακτική θεραπεία με φάρμακα που εδώ και λίγους μήνες λαμβάνω καθημερινά. Τα αποτελέσματά ήταν εντυπωσιακά γιατί η συχνότητα των πονοκεφάλων μειώθηκε τόσο πολύ,  που σχεδόν εξαλείφθηκε. Επιπροσθέτως, όταν καταλαβαίνω παρόλα αυτά ότι θα έχω κρίση ημικρανίας, λαμβάνω ένα ειδικό για την ημικρανία φάρμακο που μου χορήγησε ο γιατρός και προλαβαίνω τα συμπτώματα.  Η ζωή μου έχει αλλάξει ριζικά. 

Το ερώτημα μου είναι πόσο καιρό μπορώ να παίρνω αυτή την προφυλακτική θεραπείας;

 

Απάντηση: Αν και οι προφυλακτικές θεραπείες λαμβάνονται συνήθως για διάστημα έξι ως 12 μηνών, σε πολλές περιπτώσεις το πολύ καλό τους αποτέλεσμα και η υποτροπή της ημικρανίας όταν η θεραπεία διακοπεί σηματοδοτούν την ανάγκη για πιο μακροχρόνιες θεραπείες. Ο θεράπων γιατρός μπορεί να καθορίσει ποιο θα είναι το διάστημα αυτό, σε κάθε συγκεκριμένο ασθενή. Δρ. Μιχάλης Βικελής, Νευρολόγος, MSc in Headache Medicine.


 

KB, 54 ετών, Βόλος

Στα 18 μου χρόνια, άρχισαν οι ημικρανίες. Έως τότε ήμουν ένα γελαστό χαρούμενο ευτυχισμένο κορίτσι με όρεξη για ζωή και με όνειρο τα ταξίδια, όμως η ζωή μου άλλαξε. Οι ημικρανίες γίνονταν πιο συχνές, πιο έντονες και με μεγάλη διάρκεια πόνου.Έφτασα να παίρνω καθημερινά χάπια όλων των ειδών (παυσίπονα)-υπόθετα-ενέσεις-και τέλος κατέληγα στο Νοσοκομείο. Ζούσα έναν εφιάλτη πλέον. Ώσπου στα 54 μου χρόνια ανακάλυψα ότι υπάρχουν λύσεις και, με την κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, λίγους μήνες αργότερα βρήκα την υγεία μου. ΤΕΛΟΣ οι πονοκέφαλοι, βρήκα το γέλιο μου πάλι-την χαρά μου-και φυσικά το μέρος της ζωής μου-τα ταξίδια μου. Είμαι θεραπευμένη και ευτυχισμένη και ευχαριστώ τον γιατρό μου για ότι έκανε για μένα.


 

ΑΚ, 32 ετών, Πάτρα

Ο λόγος που γράφω την προσωπική μου ιστορία είναι ότι αν και ταλαιπωρήθηκα αφάνταστα για πολλά χρόνια, σήμερα 32 χρονών πια, ακολουθώντας μια αποτελεσματική θεραπεία φαρμάκων εδώ και 8 μήνες περίπου είμαι καλά και νοιώθω ότι μπορώ να σταθώ και πάλι στα πόδια μου. Η ημικρανία είναι αδύναμη πια για να με καταβάλλει ή με ρίξει στο κρεβάτι!

Εδώ και 14 χρόνια περίπου, όταν ήμουν στην ηλικία των 18 χρόνων ξεκίνησε το πρόβλημά μου με τις ημικρανίες. Οι ημικρανίες μου ήταν πολύ βαριάς μορφής, έντονες σε πόνο, μακρές σε διάρκεια και πολλές μέσα στον μήνα. Αρκεί να αναφέρω ότι είχα περίπου 10-15 κρίσεις το μήνα που διαρκούσαν έως και 24 ώρες!!! Δεν μπορούσα να μιλήσω, λειτουργούσα μηχανικά στη δουλειά μου και πολλές φορές αποχωρούσα. Κλεινόμουν στο δωμάτιο χωρίς φως, χωρίς θόρυβο και ένοιωθα ότι το κεφάλι μου θα γινόταν χίλια κομμάτια από τον πόνο! Ο οργανισμός μου κατέρρεε, με εμετούς και αδυναμία να σταθώ όρθιος, σχεδόν αναίσθητο με μετέφεραν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο ζητώντας απελπισμένα κάποια βοήθεια. Είχα νοσηλευτεί για 10 ημέρες και σε νευρολογική κλινική. Έκανα μια σειρά εξετάσεων όπως αξονική, μαγνητική, εγκεφαλογράφημα και άλλες,όμως όλα τα αποτελέσματα ήταν πάντα ίδια δεν έδειχναν κάτι. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι έπρεπε να μάθω να ζω τις μισές μέρες κάθε μήνα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο ή σε ένα νοσοκομείο, απογοητεύτηκα και η ψυχολογία μου χειροτέρευε μέρα με τη μέρα.

Κάποια στιγμή μου σύστησαν έναν γιατρό ειδικό στις ημικρανίες. Αντέδρασα, καθώς δεν ήθελα να πιστέψω ότι υπήρχε πιθανότητα να αλλάξει κάτι ύστερα από 14 χρόνια ταλαιπωρίας. Κατόπιν έντονης παρότρυνσης από το οικογενειακό μου περιβάλλον αποφάσισα να τον επισκεφτώ. Μετά από μια σειρά συζητήσεων και ιατρικών εξετάσεων ολοκληρώθηκε η καταγραφή του ιστορικού μου και ξεκινήσαμε την  θεραπεία. Τα αποτελέσματα από τον πρώτο κιόλας μήνα ήταν ενθαρρυντικά, 8 μήνες δε μετά εκπληκτικά. Οι κρίσεις μειώθηκαν αισθητά τόσο σε διάρκεια όσο και σε ένταση. Μέσα σε μία ώρα με ένα χάπι χωρίς να πέσω στο κρεβάτι ούτε να καλέσω ασθενοφόρο αντιμετωπίζω την ημικρανία σαν ένα απλό πονοκέφαλο. Έγινα πάλι κοινωνικός, χαρούμενος και αισιόδοξος. Η ψυχολογία μου άλλαξε γιατί πλέον είμαι καλά και συνεχίζω την θεραπεία μου. Ειλικρινά θέλω να πω σε όλους όσοι υποφέρουν από ημικρανία ότι υπάρχει λύση-θεραπεία, αρκεί να την αναζητήσουν.

Είμαι ένας νέος άνθρωπος που τώρα πια μπορώ να πω ότι θα ζήσω μια φυσιολογική ζωή με την γυναίκα μου και τους  δυο γιους μας.


 

ΕΚ, 1979, Πειραιάς

Πάσχω από ημικρανίες και έχω της εξής απορία: Παίρνω μία τριπτάνη για τις ημικρανίες μου, σταματάει τον πόνο μέσα σε μίαμιση ώρα, αλλά μετά από 12 ώρες ο πόνος επανέρχεται αρκετά δυνατός και παίρνω παρακεταμόλη, που δεν βοηθάει ουσιαστικά. Τι μπορώ να κάνω;

Απάντηση: Το φαινόμενο της επανεμφάνισης του πόνου, εντός 24 ωρών από την έναρξη του και μετά από αρχική ύφεση, λέγεται υποτροπή και είναι συχνό στην ημικρανία. Η λήψη ενός δεύτερου δισκίου της ίδιας τριπτάνης, με την επανεμφάνιση του πόνου, όχι μόνο δεν αντενδείκνυται, αλλά είναι η καλύτερη λύση στο πρόβλημα. Δρ. Μιχάλης Βικελής, Νευρολόγος, MSc in Headache Medicine.


 

ΧΜ, 1975, Αθήνα

Υποφέρω από ημικρανίες εδώ και περίπου εφτά χρόνια. Ο πόνος έρχεται μία φορά το μήνα, αλλά είναι δυνατός, διαρκεί ως και 2 ή 3 μέρες και συνοδεύεται από εμετούς, καθώς και μεγάλη απέχθεια στο φως και τους ήχους. Έτσι, αυτό το διήμερο αδυνατώ να εργαστώ κανονικά, ενώ μερικές φορές απουσιάζω από την εργασία μου, κάτι που μου δημιουργεί πρόβλημα με τη διεύθυνση της εταιρείας που εργάζομαι. 

Από παρόμοιες ημικρανίες έπασχε η μητέρα μου και η γιαγιά μου, ενώ ο μικρότερος αδερφός μου έχει και αυτός το ίδιο πρόβλημα. Θυμάμαι τη μητέρα μου, όταν είχε πονοκέφαλο, να κλείνεται στο δωμάτιο της από τον πόνο για δύο μέρες. Έχοντας μεγαλώσει με το πρόβλημα μπροστά στα μάτια μου, θεωρούσα πως δεν υπάρχει ουσιαστική λύση για την ημικρανία. Έτσι, αντιμετώπιζα καρτερικά τις κρίσεις, πραγματικά υποφέροντας. Έπαιρνα ένα παυσίπονο, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. 

Κάποιο στιγμή, ένα φίλος μου μίλησε για κάποια ειδικά φάρμακα κατά της ημικρανίας, που λέγονται τριπτάνες. Ζήτησα από το φαρμακοποιό μου ένα τέτοιο και αρχικά μου αρνήθηκε, αλλά επέμενα πολύ και τελικά μου έδωσε, λέγοντας μου πως θα πρέπει όμως να το πάρω μόνο σε πάρα πολύ μεγάλη κρίση. Όταν στο αποκορύφωμα μίας τριήμερης κρίσης είχα πραγματικά απελπιστεί και το δοκίμασα, το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό. 

Πριν λίγους μήνες, είδα στην τηλεόραση μία εκπομπή για τις ημικρανίες και αποφάσισα να επισκεφτώ έναν ειδικό γιατρό στο θέμα.  Ο γιατρός, αφού πήρε το ιστορικό μου και με εξέτασε, μου είπε πως πράγματι πάσχω από ημικρανία. Όταν ρώτησα γιατί δεν με έπιασε το ειδικό φάρμακο, ο γιατρός μου είπε ότι η συγκεκριμένη τριπτάνη έχει ασθενή δράση και είναι κατάλληλη για ανθρώπους με πιο ήπιες ημικρανίες, ενώ το ότι δεν την έλαβα με την έναρξη της κρίσης, αλλά καθυστέρησα να την πάρω, αποδυνάμωσε περισσότερο τη δραστικότητα της. Επιπροσθέτως, πως εξαρχής δεν έπρεπε να την πάρω, καθώς οι τριπτάνες πρέπει να χορηγούνται μόνο με συνταγή γιατρού. 

Μου σύστησε μία άλλη τριπτάνη και μου εξήγησε πως πρέπει να την λαμβάνω στην αρχή της κρίσης. Πράγματι,  παίρνοντας την στην αρχή της κρίσης, την βρίσκω πάρα πολύ καλή, αφού ο πόνος είτε σε δύο ώρες εξαφανίζεται τελείως, είτε παραμένει απλά πολύ ήπιος. Έχω τη συγκεκριμένη τριπτάνη πάντα στην τσάντα μου, και σκέφτομαι πόσο λάθος έκανα που για τόσα χρόνια δεν πίστευα πως υπάρχει λύση στην ημικρανία μου!