Η ημικρανία είναι μια ασθένεια- όσοι έχουν νιώσει την εμπειρία μιας ημικρανικής κρίσης δεν μπορούν να το περιγράψουν με άλλο τρόπο. Ιατρικά μιλώντας, είναι μια χρόνια ασθένεια, η οποία εμφανίζεται σε επεισόδια, ή αλλιώς κρίσεις.

Πολλοί άνθρωποι με ημικρανία θεωρούν πως δεν υπάρχει λύση στο πρόβλημα τους. «Έμαθα να ζω με την ημικρανία», σχολιάζουν συχνά ημικρανικοί. Αυτό όμως δεν είναι σωστό. Σαφώς και δεν υπάρχουν ριζικές λύσεις, που να εξαλείφουν την ημικρανία, αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να υπάρξει ουσιαστική ανακούφιση, με ουσιαστική αντιμετώπιση των κρίσεων, αλλά και μείωση της συχνότητας, διάρκειας και έντασης τους. Υπό αυτή την έννοια, η ιατρική επιστήμη μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ημικρανικών ανθρώπων.

Οι κρίσεις της ημικρανίας χαρακτηρίζονται από έντονο πόνο που, σε συνδυασμό με τα συνοδά συμπτώματα της ευαισθησίας σε φως ή ήχους, της ναυτίας και ή και των εμέτων, καθιστούν τη φυσιολογική λειτουργικότητα δύσκολη, αν όχι αδύνατη.

Αν και αφορά περισσότερους από ένα εκατομμύριο Έλληνες, η ημικρανία παραμένει μια υποτιμημένη πάθηση. Ο περίγυρος, επαγγελματικός, κοινωνικός, ακόμη και ο προσωπικός των πασχόντων σπάνια δείχνει κατανόηση και συμπαράσταση στο πρόβλημα τους- κάτι ομολογουμένως όχι τόσο περίεργο, καθώς ένας μη ημικρανικός άνθρωπος είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει πόσο πολύ μπορεί να υποφέρει ένας ημικρανικός στη διάρκεια μιας κρίσης.